Podstawę odpowiedzialności deliktowej stanowią przepisy art. 415-416 oraz 471 Kodeksu Cywilnego. Specjaliści od ubezpieczeń wskazują, że w przypadku powstania szkody majątkowej i niemajątkowej muszą zostać spełnione trzy warunki by powstała odpowiedzialność zarządcy nieruchomości i obowiązek naprawienia szkody.

Odpowiedzialność zarządcy nieruchomości za powstałe szkody wynika z art. 186 Ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U z 2018r. poz. 2204). Odpowiedzialność ta obejmuje także szkody wyrządzone przez osoby trzecie wykonujące na polecenie zarządcy i pod jego nadzorem czynności związane z zarządem.

Na podstawie analizy umowy zawartej pomiędzy zarządcą, a klientem możliwe jest ustalenie czy zaistniała szkoda jest wynikiem zaniedbań ze strony zarządcy nieruchomości. Odpowiedzialność ubezpieczyciela obejmuje tylko ten zakres czynności zarządcy, który jest ujęty w umowie. Powierzane zakresy czynności wchodzących w zakres zarządzania obiektem są różne i nie zawsze obejmują nawet wszystkie „standardowe czynności” wynikające z ustawy.

Zarządca nieruchomości jest zobowiązany do natychmiastowego zawiadomienia swoich klientów o wszystkich zmianach w polisie OC.

Suma gwarancyjna jest jednym z tych pojęć, które na pierwszy rzut oka brzmią solidnie i bezpiecznie. Kojarzy się bowiem z „gwarancją”, obowiązkiem ustawowym i minimalnym standardem ochrony. W praktyce wielu klientów traktuje ją jako wystarczającą odpowiedź na ryzyko odpowiedzialności cywilnej.

W sensie formalno-prawnym suma ubezpieczenia oznacza górną granicę odpowiedzialności ubezpieczyciela za szkody objęte ochroną w ramach danej umowy ubezpieczenia. Bez względu na rzeczywistą wysokość szkody, wypłata nie może przekroczyć tej kwoty, oczywiście z uwzględnieniem limitów, sublimtów i franszyz. Nie może też przekroczyć wysokości samej szkody (chyba że umowa przewiduje inaczej, a to jest wyjątek, nie reguła). Jest to pojęcie stricte kontraktowe, zapisane w polisie oraz ogólnych warunkach ubezpieczenia.

W powszechnym rozumieniu sporty wysokiego ryzyka to po prostu „sporty ekstremalne” tj. nurkowanie, wspinaczka wysokogórska czy sporty motorowe. W języku formalnym, zarówno OWU, jak i regulacjach dystrybucyjnych, sporty wysokiego ryzyka pojawiają się najczęściej jako wyłączenie odpowiedzialności albo jako element wymagający dodatkowej deklaracji.

Definicja standstill cover to klauzula lub aneks do polisy CAR/EAR, regulujący odpowiedzialność ubezpieczyciela w okresie wstrzymania robót. Warunki ogólne większości polis przewidują, że dłuższe przerwy w realizacji inwestycji stanowią istotną zmianę ryzyka i wymagają notyfikacji. W praktyce rynkowej pojęcie to funkcjonuje szerzej.

„Stała suma ubezpieczenia” w autocasco funkcjonuje jako pojęcie intuicyjne i pozornie oczywiste. Klient słyszy: wartość auta się nie zmienia, więc zakłada, że problem spadku wartości pojazdu został raz na zawsze rozwiązany.

Smart Casco funkcjonuje w komunikacji rynkowej jako tzw.„sprytne AC”: tańsze, bardziej dostępne, uproszczone. W wersji skróconej: płacisz mniej niż za standardowe AC, ale nie dostajesz pełnego zakresu. Bowiem w Smart Casco sedno leży gdzie indziej: w zmienionej konstrukcji odpowiedzialności, czyli w tym, za co ubezpieczyciel odpowiada, a za co już nie.