Słowo "implozja" pochodzi od łacińskiego terminu "implosio", który jest złożeniem dwóch elementów: przedrostka "im-" (oznaczającego "do wewnątrz") i rdzenia "plodere" (oznaczającego "uderzać, uderzać na coś"). W rezultacie, "implosio" oznacza "uderzenie do wewnątrz" lub "zapadnięcie się do środka".

Etymologia tego słowa podkreśla jego fundamentalne znaczenie, które odnosi się do nagłego i gwałtownego zapadnięcia się obiektu pod wpływem wewnętrznych lub zewnętrznych sił. Współczesne użycie terminu "implozja" jest zgodne z jego łacińskimi korzeniami, opisując zjawisko, w którym struktura lub system gwałtownie zapada się do wewnątrz, często z dramatycznymi konsekwencjami.

Słowo "inkaso" pochodzi z języka włoskiego, oznacza ściąganie należności. W kontekście ubezpieczeń, inkaso odnosi się do procesu pobierania składek ubezpieczeniowych od klientów przez ubezpieczyciela. Innymi słowy, jest to proces, dzięki któremu wpłacone składki są efektywnie zbierane i zarządzane przez odbiorcę lub instytucję działającą w jego imieniu.

W praktyce ubezpieczeniowej, inkaso może przybierać różne formy, w tym bezpośrednie pobieranie opłat od klientów, pobieranie opłat za pośrednictwem pośredników ubezpieczeniowych lub automatyczne odliczenia z kont bankowych klientów.

Klauzula ICC C reprezentuje jedną z trzech podstawowych kategorii warunków ubezpieczeniowych stworzonych przez Institute of London Underwriters.

Podobnie jak ICC A i ICC B, ma swoje korzenie w historycznym londyńskim sektorze ubezpieczeń, który jest uważany za jeden z najstarszych i najbardziej wpływowych rynków na świecie. Jego geneza sięga XIX wieku, epoki, gdy standardy ubezpieczenia dla towarów transportowanych drogą morską były niezbędne dla rozwoju globalnego handlu. 

ICC B to jedna z trzech głównych kategorii klauzul ubezpieczeniowych opracowanych przez Institute of London Underwriters.

Podobnie jak ICC A, ICC B ma swoje korzenie na londyńskim rynku ubezpieczeniowym, uznawanym za jeden z najstarszych i najbardziej wpływowych rynków ubezpieczeń na świecie. 

Historyczne korzenie ICC: Institute Cargo Clauses wywodzą się z londyńskiego rynku ubezpieczeniowego, który jest jednym z najstarszych i najbardziej wpływowych w świecie.

Ich historia sięga XIX wieku, kiedy to handel morski wymagał standardowych form ubezpieczenia, aby umożliwić bezpieczny i efektywny handel międzynarodowy.

Inaczej beneficjent gwarancji, wierzyciel. Podmiot, na rzecz którego dłużnik ma wykonać zobowiązanie. Gwarantariusz jest jednocześnie uprawnionym z gwarancji, to na jego rzecz gwarant przekazuje ustaloną kwotę, gdy dochodzi do realizacji gwarancji. Gwarancja zabezpiecza stosunek prawny zawarty między gwarantariuszem, a zobowiązanym, czyli zleceniodawcą gwarancji.

Fundusz powołany przez Ministra Finansów. Zadaniem Funduszu jest zaspokojenie roszczeń osób ubezpieczonych w przypadku niewypłacalności ubezpieczyciela. Fundusz tworzony jest ze środków przekazywanych przez wszystkie firmy ubezpieczeniowe.

Ubezpieczenia wszelkich ryzyk montażu (w ubezpieczeniach związanych z działalnością budowlaną). Ubezpieczenie należące do grupy ubezpieczeń technicznych.

To dokument zawierający rozliczenie wszystkich wydatków poniesionych przez strony Awarii Wspólnej.

Dotyczy odpowiedzialności odszkodowawczej z tytułu ubezpieczenia od utraty zysku, która rozpoczyna się w momencie przekroczenia planowanego terminu przekazania inwestycji przez inwestora lub wykonawcę w ramach uzgodnionego maksymalnego okresu odpowiedzialności aż do chwili przekazania inwestycji.